________________________________________________________


SEZON 2015 — nasze 20-lecie

Wzruszającą zapowiedzią jubileuszu był koncert kolęd, upamiętniający nasz pierwszy występ w 1995 roku, w tym samym kościele przy ul. Chłodnej, w podobnie mroźny, styczniowy wieczór, ale już 2015 roku.


Dieterich Buxtehude — Membra Jesu Nostri
[POSŁUCHAJ]


14 i 15 marca zaprosiliśmy naszą publiczność do Sali Kolumnowej Uniwersytetu Warszawskiego, aby zaprezentować dzieło wyjątkowe: Membra Jesu Nostri Dietericha Buxtehudego. Cykl 7 kantat, z których każda poświęcona jest kolejnym ranom Chrystusa Ukrzyżowanego, tworzy wręcz metafizyczną całość. Prostymi, lecz pełnymi wyrazu środkami muzycznymi kompozytor, poruszając najdelikatniejsze struny, dociera do najgłębszych pokładów wzruszeń.

W tym niezwykłym przedsięwzięciu towarzyszyli nam: Dagmara Barna, Joanna Lalek, Karolina Kuklińska, Przemysław Borys i Maciej Falkiewicz oraz zespoły Gradus Ad Parnassum, któremu lideruje klawesynista Krzysztof Garstka i consort viol Canor Anticus; całość poprowadził nasz Andrzej Borzym. Ogromną satysfakcję sprawiły nam: wypełniona publicznością sala, pełne entuzjazmu pokoncertowe opinie, radość współwykonawców oraz fakt, że dla wielu, którzy dzieła nie znali, było ono wręcz objawieniem.

Koncertom towarzyszyła wystawa poświęcona jubileuszowi, prezentująca nasze artystyczne podróże — po Polsce, do krajów bliskich, ale też bardzo odległych i niezwykłych, wiele niezapomnianych miejsc, dokąd dotarliśmy, wiele koncertów, które w tych niezwykłych miejscach udało nam się zaśpiewać.


Kiedy mnie już nie będzie — koncert piosenek Agnieszki Osieckiej
[POSŁUCHAJ]

20 i 21 czerwca w PROMie, na Saskiej Kępie — Jej Saskiej Kępie, przedstawiliśmy premierowy program z piosenkami Agnieszki Osieckiej, przygotowywany już od kilku lat i wreszcie sfinalizowany w roku naszego jubileuszu. Piosenki dla nas opracował oczywiście Andrzej; jak zwykle wybrał utwory wyjątkowe, piękne, choć często mniej popularne, niektóre wręcz niesłusznie zapomniane. Zaaranżował je tak, „żeby się przy tym nie nudzić”, więc i nam ani przez moment rutyna nie zagrażała. Żadnych powtarzających się schematów, nowa zwrotka — nowa jakość, poprzeczka przed chórem postawiona naprawdę wysoko. Zostało to przez znawców dostrzeżone i docenione. Między innymi przez dwóch kompozytorów, których piosenki znalazły się w naszym wyborze, panów Adama Sławińskiego i Macieja Małeckiego, zaproszonych na koncert. Poza tym śpiewaliśmy kompozycje Włodzimierza Nahornego, Krzysztofa Komedy, Wandy Warskiej, Marka Grechuty, Andrzeja Zielińskiego, Katarzyny Gaertner oraz — oczywiście — Seweryna Krajewskiego, z tytułową piosenką i przesłaniem, aby Agnieszkę Osiecką „wspominać wdzięcznie”. Co też nadal będziemy czynić, przy każdej nadarzającej się okazji.


Johann Sebastian Bach — Pasja wg św. Jana


Jakiś czas temu, kiedy pracowaliśmy nad innym Bachowskim koncertem, jeden z naszych ulubionych kontrabasistów „dawnych”, podsumowując naszą współpracę, powiedział: „No, to teraz już tylko Pasja Janowa!”. A i po nas ten pomysł „chodził”, rodziła się potrzeba, i tak oto myśl przerodziła się w czyn. A do tego jeszcze 20-lecie! Kiedy wykonać TAKIE dzieło, jak nie teraz?
Rozpoczęliśmy dłuuugie przygotowania, bo też Pasja Janowa Bacha to dzieło wielowymiarowe, stawiające przed wykonawcami nie tylko problemy wokalne na najwyższym poziomie, ale też wymagające dojrzałości i świadomości, do tego niełatwe logistycznie. Musieliśmy ogarnąć mnóstwo szczegółów, a i tak rzeczywistość przerasta wyobrażenie. Kiedy po wieczornej sobotniej mszy 7 listopada weszliśmy do kościoła, aby spokojnie przed koncertem wszystko przygotować, okazało się, że wszyscy siedzący w ławach czekają na koncert, a imponujące wnętrze Bazyliki św. Krzyża wypełnia się po brzegi słuchaczami głodnymi spotkania z tym dziełem — i z nami! Sytuacja przerosła nasze najśmielsze oczekiwania: fantastycznie — tylko gdzie my posadzimy naszych gości specjalnych?! Ogołociliśmy ze wszystkich krzeseł każde z dostępnych pomieszczeń parafii, a publiczność siadała wszędzie, gdzie się tylko dało. Ktoś opisując sytuację stwierdził, że brakowało miejsc stojących.
A potem była już tylko Pasja!

Dziękujemy: Oldze Pasiecznik za wszystko, Kacprowi Szelążkowi, że tak wspaniale zastąpił chorą Annę Radziejewską, Janowi Petryce, że specjalnie przyjechał na tę okazję z Wiednia i za bardzo osobiste arie tenorowe. Dziękujemy Karolowi Kozłowskiemu, naszemu wspaniałemu Ewangeliście, który poprowadził nas w opowieść. Był prawdziwym przewodnikiem po treści i nastrojach. Dziękujemy Jarosławowi Brękowi za majestatycznego Jezusa i do głębi ludzkie arie basowe. I Maciejowi Nerkowskiemu za Piłata — także dziękujemy.
Dziękujemy naszym przyjaciołom – instrumentalistom, wszystkim, bardzo, za zaangażowanie i emocje; szczególnie zaś Lili Stawarz, Basi Świderskiej, Justynie Rekść-Raubo.
Dziękujemy Andrzejowi. Po prostu dziękujemy...
Byliśmy szczęśliwi, uniesieni, uduchowieni. Piękny Jubileusz! „Słowo ciałem się stało” i jest w nas.

Dziękujemy jak najgoręcej 143 darczyńcom, którzy wsparli nasze wykonanie Pasji Janowej poprzez portal wspieramkulture.pl — jeszcze się usłyszymy! Dziękujemy mecenasom wszystkich wydarzeń: Uniwersytetowi Warszawskiemu, Fundacji PZU, Fundacji BGŻ, firmom Hagi Cosmetics i Softinelka. Dziękujemy za pomoc instytucjom, które pomogły nam w sferze organizacji: Stowarzyszeniu Festiwal Oper Barokowych Dramma per Musica, Instytutowi Muzykologii UW, Muzeum Uniwersytetu Warszawskiego, PROM-owi Kultury Saska Kępa, Fundacji Okularnicy im. Agnieszki Osieckiej i Parafii Św. Krzyża w Warszawie.

Dziękujemy za wsparcie Patronowi Jubileuszu, prof. dr. hab. Marcinowi Pałysowi — Rektorowi Uniwersytetu Warszawskiego, oraz całemu gronu Przyjaciół Jubileuszu, w którym znaleźli się:
  • Irina Bogdanovich, dyrygent Chóru Akademickiego UW
  • Wojciech Borkowski, pianista, kompozytor, aranżer
  • Prof. Katarzyna Chałasińska-Macukow, Rektor UW w latach 2005-2012
  • ksiądz Wojciech Drozdowicz, proboszcz Parafii Lasu Bielańskiego
  • Emilia Dziubińska, organistka, animator kultury
  • Krzysztof Herdzin, pianista, kompozytor, aranżer
  • Andrzej Jagodziński, pianista, kompozytor, aranżer
  • Artur Janda, wokalista
  • Krzysztof Jaślar, reżyser, satyryk
  • Kinga Jaźwińska, prezes Chóru Akademickiego UW
  • Dorota Lachowicz, wokalistka
  • Wojciech Malajkat, aktor, reżyser
  • Maciej Małecki, kompozytor
  • Anna Mikołajczyk-Niewiedział, wokalistka
  • Andrzej Poniedzielski, poeta, satyryk
  • Leszek Potasiński, gitarzysta
  • Dr hab. Agata Sapiecha, skrzypaczka
  • Prof. Włodzimierz Siwiński, Rektor UW w latach 1993-1999
  • Adam Sławiński, kompozytor
  • Dorota Słowińska, dyrektor Muzeum Starożytnego Hutnictwa Mazowieckiego w Pruszkowie
  • Borys Somerchaf, dyrygent, wokalista
  • Dr hab. Lilianna Stawarz, klawesynistka
  • Barbara Szlachetko, prezes Towarzystwa Przyjaciół ChAUW
  • Magda Umer, reżyser, piosenkarka
  • Grzegorz i Monika Wasowscy, dziennikarze
  • Prof. Piotr Węgleński, Rektor UW w latach 1999-2005
  • Prof. Sławomira Żerańska-Kominek, muzykolog, dyrektor Instytutu Muzykologii UW


* * *

A ponadto w 2015 roku...


Zaświeciliśmy na niebiesko 2 kwietnia — w Światowy Dzień Świadomości Autyzmu, śpiewając hymn Fundacji JiM Autyzm Help razem z siatkarzami AZS Politechniki Warszawskiej i rodzicami z „bandy JiM”.


24kwietnia, dzięki zaproszeniu naszych przyjaciół z Chóru Akademickiego UW, zaśpiewaliśmy na Międzynarodowym Festiwalu Wiosna Chórów na UW obok Chóru Akademickiego Wojskowej Akademii Technicznej, Chóru Kameralnego „KameLeon” Akademii Leona Koźmińskiego, Corale Quadriclavio z Bolonii i Chóru Akademickiego Politechniki Warszawskiej.


Wsierpniu bywaliśmy na gościnnych Kaszubach — 16 sierpnia w Sierakowicach podczas V Letniego Festiwalu Muzyki Kameralnej (wspaniała impreza — polecamy!), 23 sierpnia w Skansenie w Nadolu podczas Dnia Miodu i Chleba. Zapraszamy na Kaszuby!





Festiwal Oper Barokowych Dramma per musica — to brzmi dumnie. I my jesteśmy dumni, że obok polskiej premiery Haendlowskiego Orlanda, innych spektakli operowych i koncertów wokalnych, podczas pierwszej edycji Festiwalu zabrzmiało Membra Jesu nostri Dietericha Buxtehudego w naszym wykonaniu (18 września w Sali Kolumnowej UW).


19grudnia, na niewielkiej scenie sławnej krakowskiej Rotundy, wystąpiliśmy podczas galowego koncertu pierwszej Niebywalencji — Festiwalu im. J. Przybory. Przybora w Krakowie to rzadkość, więc nie zdziwiło nas serdeczne przyjęcie ze strony publiczności. Sprawcą Festiwalu było Stowarzyszenie Promocji Sztuki Kabaretowej PAKA, a my mieliśmy wielką przyjemność spotkać znakomitych laureatów, zacne jury i wspaniałych artystów, z którym występowaliśmy nie po raz pierwszy i — mamy nadzieję — nie ostatni: Magdę Umer, Artura Andrusa i Wojciecha Borkowskiego